Ένα απόγευμα, καθισμένη στην θάλασσα και κοιτάζοντας τον ουρανό, άκουσα ένα κορίτσι που βρισκόταν λίγα μέτρα πιο πέρα από εμένα, να ψιθυρίζει στη φίλη της που ήταν δίπλα της: «Δεν είναι σωστό».
Και όμως κάτι μέσα σου ψιθυρίζει: δεν γεννήθηκες για να χωράς. Τότε καταλαβαίνεις. Δεν είσαι το σχέδιο που σου έδωσαν. Δεν είσαι το όνομα που σου φόρεσαν, ούτε ο ρόλος που χρόνια
Τα σημάδια δεν είναι τραύματα, αλλά συντεταγμένες. Πυξίδες που μας δείχνουν τον δρόμο πίσω, στο είναι μας.