Στο Άγνωστο Εγώ, ο Jung δεν γράφει θεωρία — προφητεύει. Με γλώσσα κοφτερή και σκοτεινή, απογυμνώνει τον άνθρωπο από ρόλους και ιδεολογίες. Η ψυχή του δεν υπακούει. Η σκιά του δεν σιωπά.
Διαβάζουμε όχι για να φαινόμαστε καλλιεργημένοι, αλλά για να παραμένουμε ευάλωτοι. Όχι για να γεμίσουμε, αλλά για να αδειάσουμε από αυτά που μας κρατούν πίσω.
Ο Προυστ δεν μας καλεί να διαβάσουμε. Μας
Σε έναν κόσμο όπου η παιδική λογοτεχνία συνδέεται όλο και περισσότερο με τις δημόσιες σχέσεις , παρατηρείται ένα φαινόμενο: βιβλία γραμμένα με τρόπο υπερβολικά γλυκερό, με αφηγήσεις απλουστευμένες και ήρωες που μιλούν
Η λογοτεχνία, όταν αξίζει, είναι μια μορφή εξορίας που διάλεξες μόνος σου.
Και η ανάγνωση που συγκλονίζει είναι εκείνη που δεν νιώθεις πως σου εξηγεί τον κόσμο — αλλά πως σε τσακίζει επειδή
Αυτό το άρθρο δεν είναι για να πούμε "όλα γίνονται για καλό". Δεν είναι για να δικαιολογήσουμε την αδιαφορία ή την αποφυγή. Είναι για να σταθούμε στη στιγμή που η ζωή σου
Πριν προχωρήσουμε: το παρόν κείμενο δεν γράφτηκε για να υποδείξει ποιοι είναι οι ηλίθιοι γύρω μας, ούτε να μας χαρίσει ένα ψευδές αίσθημα ανωτερότητας. Δεν είμαστε δικαστές, ούτε ανώτεροι από όλους τους
Η συλλογή διαβάζεται σαν ένα μικρό θεατρικό έργο που φέρνει κοντά τη λαϊκή παράδοση με τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Λόρκα θεωρούσε το θέατρο ως τον πιο άμεσο
είμαι ένας ξένος εδώ, και ήμουν (υποθέτω) κατά κάποιο τρόπο o αλήτης, και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι με περιέγραφε αρκετά καλά (ο γέρος και εγώ παλεύαμε σαν βουνίσια λιοντάρια ) και
Τι λέτε να εικονογραφήσουν τα παιδιά ένα ποίημα;
Εκτός από τη γλώσσα που προσαρμόζεται στον κάθε αφηγητή και ήρωα (ιδιόλεκτος), ο αναγνώστης μπορεί να διακρίνει την ευαισθησία της συγγραφέως καθώς αγγίζει δύσκολα σημεία της θεματολογίας. Η γραφή της τότε γίνεται